VET CHIRURGIA
VET CHIRURGIA

Drodzy Czytelnicy!

Piszę ten wstęp w przededniu 5 Światowego Weterynaryjnego Kongresu Ortopedycznego ESVOT-VOS i 19 Kongresu ESVOT odbywającego się w Barcelonie. Te cykliczne wydarzenia są wyjątkową okazją do wysłuchania świetnych wykładów, spotkania się z dawno nie widzianymi znajomymi, do wymiany doświadczeń oraz nawiązania nowych kontaktów. Moje pierwsze zetknięcie z kongresem ESVOT miało miejsce w 2002 roku w Monachium. Przez kilka lat z rzędu to właśnie Monachium było sercem tych ortopedycznych spotkań. W odróżnieniu od tamtego, mojego pierwszego kongresu ESVOT, kiedy lekarzy z Polski było dosłownie kilku, teraz jest nas coraz więcej. Także w tym roku do Barcelony przyjechało blisko 1000 polskich lekarzy weterynarii. To cieszy.

Możliwości diagnostyczne w szeroko rozumianej medycynie nieustannie się poprawiają, pojawiają się nowe metody operacyjne lub wprowadzane są modyfikacje poprzednich – nie sposób się nudzić i popaść w rutynę. Nie tylko dlatego, że każdy pacjent jest inny i czego innego może oczekiwać właściciel, ale też dlatego, że postęp w medycynie wymaga od lekarza nieustannego samokształcenia. W tej chwili w Polsce przez cały rok odbywa się szereg różnych kursów, warsztatów, sympozjów, na których rodzimi i zagraniczni specjaliści dzielą się z młodszymi lub mniej doświadczonymi lekarzami swoją wiedzą. Uczenie się od kogoś, kto ma doświadczenie jest – moim zdaniem - akurat w chirurgii absolutnie konieczne i nieocenione. Nie da się otworzyć książki i operować, bo wtedy potknięcia są nieuniknione, a utrwalone błędy mogą decydować o stałym, powtarzalnym procencie powikłań. Na szczęście świat też stoi otworem i dostęp do zagranicznych ośrodków kształcenia lekarzy jest w zasadzie nieograniczony.

Wsparcia ze strony bardziej doświadczonych można też poszukiwać w mediach społecznościowych, w których w wyjątkowo prosty i szybki sposób można zadać pytanie i oczekiwać niejednej odpowiedzi. Czasem jest to nawet burza mózgów, a pomysłów na rozwiązanie konkretnej sytuacji pojawić się może wiele. Bywa, że czytając niektóre z pytań czuję lekkie zaniepokojenie. Bo czyż można komuś doradzić w kilku zdaniach jak wykonać operację, skoro osoba, która pyta sama przyznaje, że wcześniej jej nie robiła? Oczywiście, doradzić można. Ale czy powinno się przystępować do operowania żywego zwierzęcia, czyjegoś zwierzęcia na podstawie porad wirtualnych? Mam w tym względzie spore wątpliwości. Nic nie zastąpi relacji – uczeń – mistrz. Mając nadzieję, że mimo dostępów elektronicznych nadal wydania tradycyjne są ważne w naszym życiu zawodowym zachęcam Państwa do sięgnięcia po lekturę bieżącego wydania „Weterynarii w Praktyce” . Przedstawiona jest bardzo bogato i interesująco tematyka ściśle chirurgiczna. Znajdziecie w nim Państwo nie tylko zagadnienia dotyczące chirurgii tkanek miękkich, ale też sporo ciekawych tematów z dziedziny ortopedii małych zwierząt. Życzę miłej lektury.

Przyjemnej lektury,

dr n. wet. Beata Degórska

redaktor wydania

 

VET-CHIRURGIA

Diagnostyka i leczenie ekstruzji krążka miedzykręgowego w odcinku szyjnym kręgosłupa u psów ras dużych - opis przypadku

Ekstruzja jądra miażdżystego w odcinku szyjnym kręgosłupa (typ I wg. Hansena) jest bardzo częstą przyczyną dysfunkcji neurologicznych u psów. Opisywana jest głównie u psów ras małych, ale dotyczyć może także psów ras dużych, niechondrodystroficznych. Może być leczona zarówno zachowawczo lub chirurgicznie. Leczenie chirurgiczne ekstruzji w odcinku szyjnym kręgosłupa wskazane jest w przypadku silnego, ostrego bólu, bólu niereagującego na leczenie zachowawcze bądź też u pacjentów z ostrymi lub pogarszającymi się deficytami neurologicznymi.

Podwójna osteotomia piszczeli w operacyjnym leczeniu zerwania więzadła krzyżowego przedniego z jednoczesnym zwichnięciem rzepki – opis przypadku

W artykule przedstawiono przypadek leczenia chirurgicznego zerwania więzadła krzyżowego przedniego z jednoczesnym zwichnięciem rzepki do przyśrodka. Wykorzystano zmodyfikowaną metodę CBLO oraz transpozycję guzowatości kości piszczelowej. Metoda ta umożliwiła przywrócenie sprawności stawu kolanowego u pacjenta.

Zastosowanie techniki MTTT (Modified Tibial Tuberosity Transposition) w operacyjnym leczeniu zwichnięcia rzepki u psów

Zmodyfikowana technika przemieszczenia guzowatości kości piszczelowej (MTTT) z powodzeniem wykorzystywana jest w operacyjnym leczeniu zwichnięcia rzepki u psów. Technika przeprowadzana jest z wykorzystaniem częściowej osteotomii guzowatości kości piszczelowej na poziomie przyczepu więzadła prostego rzepki z jednoczesnym zachowaniem połączenia na wysokości jej dalszego końca. Uzyskany w ten sposób ruchomy fragment guzowatości kości piszczelowej zostaje odpowiednio przemieszczony w celu wyeliminowania zwichnięcia rzepki oraz zapewnienia prawidłowej pracy stawu udowo-rzepkowego.

Leczenie zwichnięcia szyjnego odcinka kręgosłupa u psa przy użyciu płytki blokowanej

W pracy przedstawiono wyniki leczenia psa z przewlekłym kręgozmykiem kręgów C6-C7 i porażeniem czterokończynowym. Po nastawieniu kręgów, ustabilizowano je przy użyciu tytanowej płytki blokowanej i wkrętów blokujących z możliwością ich zablokowania pod kątem innym niż 90°. Pozwoliło to na umieszczenie wkrętów w optymalnych miejscach trzonów kręgów, bez konieczności zmieniania kształtu płytki. Po 4 tygodniach od zabiegu pies wrócił do pełnej sprawności.

Niepełne skostnienie kłykcia kości ramiennej jako rzadka forma dysplazji stawu łokciowego (IOHC – Incomplete Ossification of the Humeral Condyle)

Niepełne skostnienie kłykcia kości ramiennej to choroba o nie do końca znanej etiologii. Może przyjmować formę bezobjawową i być wykryta przypadkiem, może dawać objawy kulawizny i może też predysponować do złamania kłykcia kości ramiennej. Autorzy zwracają uwagę na możliwości diagnostyczne i terapeutyczne leczenie choroby, potencjalne komplikacje i rokowanie.

Udane reoperacje po powikłanych osteosyntezach

Powikłania po zabiegach ortopedycznych są nieuniknione. W codziennej praktyce lekarsko-weterynaryjnej należy dążyć do ustalenia przyczyn komplikacji oraz zlikwidowania ich. Powtórny zabieg jest zawsze wyzwaniem i należy go starannie zaplanować. Każda następna interwencja skutkuje wzrostem ryzyka infekcji oraz innych komplikacji opóźniających lub zakłócających proces dochodzenia do zdrowia. Efekt leczenia rzadko jest perfekcyjny i chociaż należy do tego dążyć, za zadowalające można uznać postępowanie które doprowadza do przywrócenia funkcji operowanej kończyny i zapewnia komfort życia zwierzęcia.

Leczenie chirurgiczne ostrej niedrożności górnych dróg oddechowych - tracheotomia i tracheostomia

Tracheotomia jest metodą operacyjną zapewniającą drożność dróg oddechowych. Może być wykonywana ze wskazań nagłych lub jako zabieg planowy. Biorąc pod uwagę stan pacjenta, można wyróżnić dwa rodzaje tracheotomii: tracheotomie nagłą oraz permanentną. Technicznie zabieg tracheotomii jest prostym zabiegiem jednak tracheotomia powinna być wykonywana, w miarę możliwości, na tępo, aby ograniczyć do minimum traumatyzacje lokalnych tkanek. Tracheostomia jest dość częstym zabiegiem wykonywanym u ras brachycefalicznych, które charakteryzują się statystycznie większą zachorowalnością (aniżeli rasy mezocefaliczne i dolichocefaliczne) na specyficzne jednostki chorobowe, które prowadzą do niedrożności dróg oddechowych, nazywane ogólnie zespołem oddechowym, tudzież brachycefalicznym Wytworzenie sztucznej drogi oddechowej w większości przypadków niesie ze sobą ryzyko powikłań, natomiast niejednokrotnie jest to jedyna metoda na przedłużenie życia.

Syndrom brachycefaliczny Rozpoznanie, etiologia, interwencje chirurgiczne

Objawy kliniczne syndromu brachycefalicznego górnych dróg oddechowych u ras brachycefalicznych obejmują zwykle chrapanie, duszność wdechową, nietolerancję wysiłku, a nawet świszczenie, sinicę lub bezdech. Problemy te zwykle nasilają się wraz ze stresem, wysiłkiem lub wysoką temperaturą zewnętrzną.

Masywny uraz tkanek miękkich uda u psa. Komplikacje w gojeniu, przeszczep skóry. Opis przypadku

Rany w większości przypadków goją się samoistnie. W przypadku ran powikłanych lub bardzo obszernych konieczne bywają dodatkowe zabiegi takie jak przeszczepy skóry, aby uzyskać wyleczenie.

Zaciskające zapalenie osierdzia powstałe jako powikłanie chirurgicznej korekcji przepukliny przeponowo-osierdziowej u kota – opis przypadku

8-tygodniowy kot rasy Devon rex został przyprowadzony do lecznicy z objawami duszności i ogólnego osłabienia. Późniejsza diagnostyka wykazała wrodzoną przepuklinę przeponowo-osierdziową oraz obecność płynu w klatce piersiowej. Przeprowadzona została operacja korekcji przepukliny, narządy jamy brzusznej zreponowano. Ilość płynu w klatce piersiowej początkowo zaczęła się zmniejszać, jednak później płyn zaczął się gromadzić ponownie, również w worku osierdziowym oraz jamie brzusznej. Rozwinęło się urazowe, włóknikowe zapalenie osierdzia. Zdecydowano o interwencyjnej torakotomii w celu zdjęcia worka osierdziowego. Po operacji płyn przestał się gromadzić, a stan kota wrócił do normy. Jest to drugi opisany na świecie przypadek przepukliny przeponowo-osierdziowej i zaciskającego zapalenia osierdzia u kota.

Hipotensja jako jedno z najczęstszych powikłań znieczulenia ogólnego

Hipotensja jest najczęstszym powikłaniem anestezjologicznym u małych zwierząt. Patofizjologia powstawania hipotensji jest złożona, jednak najczęstszymi czynnikami mającymi wpływ na zbytnie obniżenie ciśnienia są anestetyki iniekcyjne i wziewne. Spadek ciśnienia prowadzi do obniżenia ukrwienia ważnych organów: serca, mózgu i nerek. Pomiar ciśnienia krwi pozwala rozpoznać i leczyć niedociśnienie. Leczenie obejmuje płynoterapię (koloidy) oraz stosowanie sympatykomimetyków jeśli jest to niezbędne.


W związku z wejściem w dniu 25 maja 2018 roku nowych przepisów w zakresie ochrony danych osobowych (RODO), chcemy poinformować Cię o kilku ważnych kwestiach dotyczących bezpieczeństwa przetwarzania Twoich danych osobowych. Prosimy abyś zapoznał się z informacją na temat Administratora danych osobowych, celu i zakresu przetwarzania danych oraz poznał swoje uprawnienia. W tym celu przygotowaliśmy dla Ciebie szczegółową informację dotyczącą przetwarzania danych osobowych.
Wszelkie informacje znajdziesz tutaj.
Zachęcamy również do zapoznania się z naszą nową Polityką Prywatności.
W przypadku pytań zapraszamy do kontaktu z naszym Inspektorem Ochrony Danych Osobowych pod adresem iodo@elamed.pl

Zamknij